Arie Visser
werd geboren in 1885 te Papendrecht, waar hij ook overleed in 1974. Hij doorliep de Technische Hogeschool te Delft en werd civiel ingenieur verbonden aan het aannemingsbedrijf van de familie. Als Jong ingenieur werd hij uitgezonden naar Libanon om er te werken aan de waterleiding Damascus-Beiroet. Hij maakte van de gelegenheid gebruik enkele reizen te maken in de omgeving, o.a. naar (het toenmalige) Palestina en Egypte. Toen hij gepensioneerd was begon hij te schilderen, één  van de oudste schilderijen is gedateerd 1949. De eerste periode levert nog weinig persoonlijk, maar wel poetisch werk op in de trant van de zondagsschilder. De onderwerpen vindt hij dan nog dicht bij huffs, zoals de Biesbosch, het nabije natuurgebied, maar ook de fabels van Lafontaine kunnen hem inspireren. Vanaf midden jaren vijftig ontstaan de werken met bijbelse onderwerpen, mede geschilderd uit ergernis over het verval van het geloof. Met fantasie en durf weet hij de wonderbaarlijke verhalen uit het Oude Testament te uitbeelden.