Erna Schipper-Schramm werd in 1908 te Hamburg geboren, waar zij de middelbare school doorliep en aansluitend de tweejarige Handelsschool. Het gezin emigreerde naar Nederland toen zij achttien jaar werd. Zij ging werken in Amsterdam op het hoofdkantoor van haar vader, die in Zaandam directeur van een fa briek was geworden. Na 10 jaar kantoorwerk huwde zij een Nederlandse ingenieur en werd Nederlandse. Op 57-jarige leeftijd begon zij te schilderen. Voordien had zij geborduurd en veel aan muziek gedaan, vooral zang. Op latere leeftijd brak haar stem en zocht zij nieuwe mogelijkheden om zich te uiten en het schilderen lag voor de hand met twee schilderende dochters, van wie een zelfs de Ecole des Beaux-Arts te Parijs had doorlopen. "Kleur is het mooiste wat er bestaat", zegt zij en ook de muziek was voor haar een ervaring van kleur geweest. Erna Schipper had veel gereisd en gezien met haar echtgenoot en in haar werk vindt men veel motieven uit Griekenland, Turkije, Israel en Egypte terug. In die landen vond zij de kleurintensiteit, die haar zo inspireert, terw 01 de inhoud van haar werk vooral met (mede-) menselijkheid te maken heeft, symbolisch vrede en geluk uitbeeldt, e.d. Haar werk wordt gekenmerkt door de grote vrijheid, waarmee zij haar onderwerpen een zeer suggestieve vorm kan geven. Dergelijk werk is wel beschreven als "visionair" en is te situeren in het overgangsgebied tussen naïeve kunst en outsider kunst. Zij ontwikkelde een eigen mengtechniek van vetkrijt en olieverf op zwart of wit etalagekarton. Er ontstond slechts een enkel olieverfschilderij op doek. Het totale oeuvre omvat ca. 150 werken. Zij overleed te Amstelveen in 1994.