Willem J. Poelman werd geboren in 1896 te Delft als zoon van een slager. Als kind droomde hij er al van om te gaan schilderen, maar men bepaalde, dat hij in het familiebedrijf moest gaan werken. Hij was daarover zeer verbitterd. Uiteindelijk werd hij bontwerker en bonthandelaar. Pas na zijn 65ste levensjaar is hij gaan schilderen, toen hij al lang in Utrecht woonde. Met het schilderen begon hij pas echt te leven, heeft hij gezegd. Hij vond aansluiting bij het surrealistische, grafische gezelschap "De Luis", was enige jaren lid en kreeg les van William Kuik. Ook in het werk van Poelman speelt de fantasie een rol, al blijft de betrokkenheid bij de eigen levenservaring duidelijk. Zijn werk is wel omschreven als "rijk aan bizarre toespelingen en verbeeldingen, die alle een diepere betekenis hebben". Het oeuvre is betrekkelijk klein van omvang, gezien het feit dat hij slechts ca. zeven jaar zou kunnen schilderen. Desalniettemin heeft hij succes gekend met tentoonstellingen in binnen- en buitenland, w.o. Franfurt (1967), Antwerpen (1968) en Bratislava (2e Trinnale van Naïeve Schilderkunst, 1969). Hij overleed te Utrecht in 1973.