Een kleine meester, in alle opzichten. Een beperkt oeuvre. Slechts zo’n driehonderd tekeningen, drukken en schilderijtjes op papier en karton. Bescheiden formaten. Een kleine kring van bewonderaars. Erkenning in bredere kring kwam pas geruime tijd na zijn dood.
Maar wat een zeggingskracht! Nooit werd het Twentse landschap zo treffend, zo van binnen uit, geportretteerd als in de tekeningen en schilderijtjes van de Hengelose schilder Henk Lamm.
Henk Lamm was autodidact. Natuurlijk had hij tijdens zijn opleiding tot onderwijzer het gebruikelijke tekenonderricht genoten, maar daar zou het bij blijven. Hoewel hij goede cijfers haalde, kreeg hij aan het einde van de rit geen diploma, aangezien hij ongeschikt geacht werd voor het beroep van onderwijzer. Werkeloos, gedesillusioneerd is hij, en als dan ook nog zijn moeder komt te overlijden, kan hij het leven niet meer aan. Twee jaar lang zal hij verblijven in de St. Jozefstichting in Apeldoorn, een inrichting voor zenuwzieken.
Eenmaal weer thuis is er zwaar lichamelijk werk in de dienst werkverschaffing. Ook vindt hij af en toe emplooi bij een kwekerij. De kunst is zijn enige troost.