Mieke Hoogendorp

vindt haar inspiratie vooral in de relatie tussen mens en dier. Daar geeft zij in haar schilderijen vorm en inhoud aan, waarbij haar humor en haar scherpe kijk op het handelen en wandelen van mensen in deze tijd vaak resulteert in zeer rake, maar soms ook cynische beelden. Hierbij wordt een passende titel bedacht. Voor Mieke is het naïeve schilderen een totale expressie. Haar visie op de naïeve kunst in het algemeen is dat perspectief en verhoudingen dwangmiddelen zijn die slechts in de reguliere kunst worden toegepast, dus horen deze theorieën niet thuis in de naïeve schilderkunst. Haar uitgangspunt is dat emoties zonder beperkingen moeten worden weergegeven in een vorm waarin schepper en kijker veel van zichzelf zouden kunnen terug vinden.